Rozdział 9

     Mija kolejny tydzień i kolejny. A w międzyczasie nie mam żadnych przemyśleń. Staram się wyłączyć te części mózgu, które odpowiadają za niepotrzebne marnowanie czasu. Jestem w pracy. Kilkumiesięcznej, 24-godzinnej pracy. Pracy. Pracy. Pracy. 

     Mój plan polegający na trzymaniu się zawsze blisko kogoś nie wypalił. Żyłam innym trybem niż reszta ekipy. Oni pracowali popołudniami, a ja nocą i ranem. Przez życie w ciągłym ruchu, nie rozróżniam już właściwie kiedy jest noc i kiedy dzień. Poznaję tylko po ilości światła słonecznego na zewnątrz. Nieregularne spanie, jedzenie i masa pracy sprawiły, że wyglądam jak duch. Podkute oczy, blada cera, więcej wystających kości. Nadużywam też chyba kofeiny, ale co mi tam… padłabym gdyby chociaż nie ta używka. 

     Całe szczęście zespół zrezygnował z innych, mocniejszych rzeczy kilka lat temu. Wiem jak to jest, kiedy żyje się tak jak my teraz, ale w wieku 10 lat młodszym. Głupota uderza do głowy, a takie szczyle nie znając jeszcze życia i jego skutków ubocznych, sięgają po cięższe narkotyki, tak, jak to robią ich doświadczeni koledzy po fachu. Daje to kopa i nie odczuwa się wyczerpania wiecznymi podróżami, wysiłkiem fizycznym, umysłowym i brakiem snu. Tylko nie Sevenfoldzi. Chyba mają wystarczająco oleju w głowie, albo doświadczeni nieprzyjemną sytuacją sprzed kilku lat, kiedy ich najbliższy przyjaciel przedawkował. Albo po prostu dorośli… przynajmniej w niektórych sferach życiowych.

    Jeśli chodzi o sytuację z kręgielni, to całe szczęście Matt nie miał do mnie żalu. Przyznał, że rozumie moje zdenerwowanie. Mimo to, zwrócił mi uwagę, że nie wszyscy są tak poukładani jak ja i nie żyją według prawa moralności ubzduranego przez „prawych” ludzi. Cokolwiek miało to znaczyć. Ej, przecież nie wyznaje żadnego prawa moralności… to, że zdradzanie żony uznaję za obrzydliwe, nie znaczy, że jestem jakąś moralną cnotką. No i sypianie z jakimiś obcymi jednorazówkami. I… i… no może w sumie trochę mam w sobie wartości, które trudno mi przeskoczyć, ale to nie znaczy, ze mogę je akceptować. Po prostu udam, że tego nie widzę. 

     Tak szczerze, to wole już, żeby miał kochankę na boku, niż żeby robił to: a) za pieniądze, b) z niezidentyfikowaną kobietą. Osobiście bardzo nie chciałabym być na miejscu Val, ale to już inna sprawa.

***

     Znalazła się obrończyni moralności. Założę się, że sama ma na koncie niejeden taki występek. Chociaż… z drugiej strony bardzo możliwe, że ona jest po prostu dziewicą i nie rozumie tego.

     Żeby odbyć wtedy rozmowę bez świadków, wyszliśmy przed budynek kręgielni. Obrażała mnie, gestykulowała uparcie i marszczyła ten swój słodki nosek. Całkiem zabawnie wyglądała ta kompilacja. Powstrzymywałem się od uśmiechu i przytakiwałem z poważną miną, żeby myślała, że przyjmuję tą burę od niej i przejmuję się. Właściwie to przejmowałem się bardzo, ale kiedy ona wygląda jak uroczo… Chyba też wypiłem trochę za dużo, bo miałem ochotę ścisnąć jej te policzki, zrobić dzioba i cmoknąć w te różowe usta. 

     Mówiła coś o kochankach i jednorazówkach… tak, tak, słuchałem. Najbardziej roztkliwiała się, że bzykam byle co, byle tylko miało dziurę i miękkie cycki. Automatycznie spojrzałem na jej dekolt, a ona tylko westchnęła rozczarowana. Błąd… westchnięcie powoduje uniesienie się klatki piersiowej… oj tak… Co? Znów coś mówiła i poszła sobie. Co ja znów takiego zrobiłem?

***

     Wiecie jak cudownie jest mieć wolną głowę od niepotrzebnych, zaprzątających głowę myśli? Ja też nie…oszukiwałam samą siebie. Jestem tylko kobietą… dużo myślę, dużo rozkminiam, dużo przeżywam wszelkie emocje targające moją osobą. Nic nie idzie zgodnie z planem. Miałam mieć zajebistą, wakacyjną pracę. Podróże, pieniądze, luksus. Nie zaprzeczę, że dostałam czego chciałam, ale pojawił się jeden problem… a problemem był Matt. 

     Do tej pory śmiałam się w twarz kobietom, które twierdziły oraz obwiniały siebie, że kręcą je niegrzeczni faceci. Teraz to całkowicie rozumiałam. On nie musiał nic robić… po prostu był i tak mnie rozpalał, że nawet nocne zabawy samej ze sobą mi nie pomagały. W pewnym momencie osobiście zachciałam być jedną z tych jednorazówek… co za hipokryzja. Na całe szczęście umiałam się powstrzymać.

     On odpuścił. Od jakiegoś czasu ani nie zamęcza mnie swoim nadmiernym towarzystwem, ani nie bzyka tego co popadnie. Może czymś się zaraził i nie może? Nie zdziwiłabym się. I czy to, że odpuścił, nie sprawiło, że dla równowagi ja zaczęłam za nim latać?

     Sprawy nie ułatwiało to, że zaczęłam faktycznie słuchać koncertów. Zazwyczaj byłam obok, ale załatwiałam tyle spraw, że nie było mi dane skupić się i rozluźnić słuchając występu. Tego wieczoru było inaczej. Usiadłam na skrzyni koło sceny i przeżywałam każdą piosenkę. Kiedy oddawał cześć zmarłemu przyjacielowi, moje serce dosłownie zaciskało się. Czułam, że to co robi, nie było pod publiczkę, a faktycznie robi to, co nakazuje mu serce i dusza. Kiedy śpiewał te wolne piosenki… wybaczcie, ale nie mam głowy do nazw… przekazywał werbalnie to co czuje. Nie musiałam słuchać słów, aby wiedzieć jakimi w danej chwili dzieli się emocjami. No proszę, proszę… ten facet miał uczucia…

     Miałam w głowie masę przemyśleń. Nie mogłam przestać o tym rozkminiać nawet kiedy dotarliśmy do hotelu oraz kiedy brałam długi prysznic. Stałam tak chyba dobre pół godziny, zatopiona w swoich myślach, że z początku nie usłyszałam pukania do pokoju. Zamawiałam wcześniej kolację, bo nie zdążyłam zjeść na arenie, więc cała mokra, ociekająca, zarzuciłam na siebie hotelowy szlafrok i podbiegłam do drzwi. Miły pan wjechał tym swoim zabawnym wózkiem do środka, odłożył jedzenie na stolik, dałam mu napiwek i z uśmiechem odprowadziłam do drzwi. Cały czas ściskałam z przodu moje odzienie, bo gdzieś po drodze zapodział mi się pasek. Kiedy chciałam już zamknąć za nim drzwi, coś mi to zablokowało. Matt wepchnął się do środka. Podszedł niebezpiecznie blisko, a ja szukając ucieczki cofnęłam się o krok. Na moje nieszczęście, plecy napotkały ścianę. Już miałam go burać, ale przerwał mi zanim wypowiedziałam cokolwiek.

- Mówisz, że brzydzisz się mną. Że jestem męską dziwką. Miałaś rację… Ale nie chcę już taki być… 

     Zaczął mnie całować. W końcu jego usta, takie jak się spodziewałam- miękkie, ciepłe i cudownie sprawne, wprawiły moje w ruch. Z początku byłam w szoku i nie wykazywałam większej inicjatywy. Ale potem puściłam poły szlafroka i nie przejmowałam się tym, że widać moje nagie ciało. Objęłam jego szyję odpowiadając pocałunkami równie spragnionymi jego ust. 

Rozdział 8

     Przez kolejne dwa tygodnie nauczyłam się, że unikanie ludzi nie jest dobrym pomysłem, ponieważ kiedy jest się samym, każdy niebezpieczny osobnik może się zakraść, a wtedy nie ma świadków. Wiedziałam już, że zawsze powinnam być chociażby na siłę przyklejona do któregoś z facetów z ekipy. Jest to zawsze wymówka, że nieładnie jest przerywać w rozmowie, więc Matt nie pchał się tak chętnie w moje okolice. Co za ulga. Po przypomnieniu sobie tamtego obrazu, zaczynało mnie poważnie mdlić… jest jednak pewna rzecz, która mnie zaniepokoiła. Kiedy przypadkowo wracam myślami do sytuacji sprzed koncertu, pomijając wszelkie wartości, których jak mniemam, on nie wyznawał, wspomnienie rozmiaru jego przyrodzenia… sprawia, że czuje lekkie gilanie i ucisk tam na dole! To chore… przecież tu prawie puszczam pawia, a za moment przypominam ślimaka, ciągnącego za sobą przezroczystą maź. 

     Wieczne przebywanie w towarzystwie ekipy znaczyło również, że znam wszystkie, najświeższe plotki o zespole. Przepływ informacji był tam szybszy niż w liceum, między popularnymi nastolatkami. Jak się okazało, na bieżąco kontaktowali się między sobą na tematy przeróżne. Pomijając kwestie „idziemy na piwo. Ten i tamten już nam zamówili”, to kto z kim i dlaczego sypia, również wchodziło w te zagadnienie. Z najświeższych doniesień, wynikało, że po tamtym zdarzeniu, o którym i tak wszyscy wiedzieli (ja się pytam jak?! Mają wszędzie kamery? Widzą przez ściany? Czy co?), w nagrodę po świetnym koncercie (tego nie mogę im odebrać), Sandersowa obciągnęła mu laskę. Po pierwsze Fuj, po drugie FUJ, po trzecie ojapierdolefuj! Nie dość, że spocony, taki po całym dniu, to jeszcze chwile wcześniej zapełniał niezidentyfikowaną dziurę… była wilgotna, a wiadomo, że tam gdzie wilgoć, tam i grzyb. Trafił swój na swego.

     Całe szczęście po tygodniu Val musiała wracać rozwijać swoją karierę do Kalifornii, gdzie dostała niesamowity angaż w wysokobudżetowej reklamie doczepianych włosów dla lalek Barbie. Szacun dla niej za to, że stara się zarabiać własne pieniądze. Jednak odniosłam wrażenie, że nie tylko praca była powodem jej powrotu, a dziwna infekcja na ustach, która wydawała się dość poważna. 

     Matt znów był sam, więc czekałam tylko na kolejny moment, by upewnić się, że jest totalnym dupkiem, dupodajkiem. Okazję znalazłam dość szybko, musiałam być jednak bardzo uważna. Pewnego wolnego wieczoru wybraliśmy się wszyscy do kręgielni. Nie ukrywałam radości, bo było to moje ulubione hobby. Wiedziałam, że pokaże tym wszystkim facetom, że kobieta z jajami może ich pokonać. Ubraliśmy specjalne buty, zamówiliśmy piwo, a w międzyczasie dołączyły się do nas dwie dziewczyny, które wyglądały dość egzotycznie. Chyba pochodziły z Brazylii, a na wakacje wybrały sobie podróżowanie trasą Avenged Sevenfold po Europie. Wiedziałam oczywiście o preferencjach większości ekipy. Komu by się nie podobały muśnięte słońcem, jędrne, ponętne i kusząco krągłe ciała Brazylijek. Chłopacy trafili idealnie, pochodzenie i stopień fanostwa sprawiały, że są idealnymi kandydatkami. Niby kto ma siłę na podchody, podryw, kiedy taka chętnie sama rozłoży nogi, zanim ten spyta o jej imię. 

     Dwie nowe koleżanki obrały sobie za cel facetów z największym ego, czyli Matta i Zacka. Tak szczerze, to stawiałam na Briana, ale ten był wierny swojej lubej. Co jak co, ale kochał ją i wyznawał wyższe wartości niż ten neandertalczyk Sanders. Obserwowałam go bardzo uważnie. Ta ladacznica macała go wszędzie gdzie tylko mogła, a on śmiał się z jej żartów i sprzedawał jej swój czarujący uśmiech. Tak, nie będę się wzbraniać, ale jego uśmiech jest rozbrajający. Nogi miękną. Cale szczęście umiałam udawać twardą, więc ten nawet nie wiedział o mojej słabości. Straciłam resztki wiary w to, że opamięta się i oprze jej, w momencie kiedy wstał podczas swojej kolejki, miał rozpięty rozporek. Wkurzona i bezradna dopiłam swoje piwo, zamówiłam kolejne.  Po wygranych trzech kolejkach, byłam już dość wstawiona. Matt z jakiejś nieznanej mi przyczyny przysiadł się do mnie i postanowił mnie jeszcze bardziej wkurwić. Czyli był niezwykle pociągający i czarujący, oczywiście nie zabrakło uśmiechu. Jak ja go nienawidzę! Dopiłam już chyba czwarte piwo i wciągnęłam się w rozmowę z nim, chyba złość ustępowała, ale niestety zastępowała ją sympatia. Przez głośną muzykę zmuszeni byliśmy siedzieć bardzo blisko, żeby słyszeć się wzajemnie. Widziałam, że patrzy na moje usta. Przeczytałam w poradniku, że kiedy facet tak robi, ma ochotę pocałować. Jak ja bym chciała go pocałować… bardzo… 

Otrząsnęłam się w momencie, kiedy ta zdzirowata Brazylijka popukała go w ramie, pochyliła się, żeby mu powiedzieć coś do ucha. Uśmiechnął się lubieżnie i skinął głową. Widziałam, że szła w stronę toalet. To było jak wiadro zimnej wody. Głupia nie jestem. Domyślałam się co to znaczyło. Tylko, że on jak gdyby nigdy nic, kontynuował rozmowę ze mną! Znów patrzył mi na usta. 

     Jednak nie może być zbyt pięknie. Samiec zostanie samcem, nawet ułamek sekundy starczył, by jego zerknięcie w stronę odchodzącej dziewczyny, przelało moje emocje kumulujące się w środku. Wstałam jak oparzona, spojrzałam na niego z góry i obrzuciłam, jak mi się wydawało, złowieszczym spojrzeniem. 

- Co się stało… nie skończyłem mówić- złapał mnie za nadgarstek, żebym wróciła na miejsce. Wyrwałam rękę obrzydzona jego dotykiem, w końcu przypomniałam się to, co podejrzewałam, wiedziałam i czułam wcześniej.

- Nie dotykaj mnie…! Nie masz prawa... jesteś obrzydliwą, męską dziwką! – cofnęłam się i dopiero zdałam sprawę, że wszyscy na nas patrzą. Głupio mi się zrobiło. Nienawidziłam być w centrum uwagi. Całe szczęście długo nie musiałam się zastanawiać co zrobić, bo te kilka piw dało o sobie znać. Poszłam do toalety pozbyć się przetrawionego piwa, a może i też pokiereszować buźkę tej dziwce… przecież ona uderzała do męża i ojca dwójki dzieci! Tak… to dlatego jej nienawidzę… Ona psuje rodzinę…O!

     Jeszcze gorzej się poczułam, kiedy dowiedziałam się, że Matt od dwóch tygodni odgania od siebie wszystkie nachalne kobiety, które same pchają mu się do rozporka. A tamtą Brazylijkę zbywał ile mógł, ale nie umiał być niemiły. Przecież z reguły to miły facet… Kurwa.